کد خبر:5362
پ
در بزرگداشت فرهنگ پارسی

فردوسی بزرگ و شاهنامه ی ماندگار «بخش سوم»

به گزارش محمد ابولیان نوروزی دبیر سرویس پارسی نویسی منبع خبر «بن مایه رویداد»، همان گونه که دربخش های پیشین آمده بود،رنج سی ساله پیر سخنور فردوسی بزرگ پس از سده هازبانزد چهره های برجسته جهان می باشد،ونویسندگان، شاهنامه پژوهان فراوانی ازرنجه هایی که فردوسی برای سرودن شاهنامه برده بود.. درپیوند به نوشتارپیشین دراین بخش […]

به گزارش محمد ابولیان نوروزی دبیر سرویس پارسی نویسی منبع خبر «بن مایه رویداد»، همان گونه که دربخش های پیشین آمده بود،رنج سی ساله پیر سخنور فردوسی بزرگ پس از سده هازبانزد چهره های برجسته جهان می باشد،ونویسندگان، شاهنامه پژوهان فراوانی ازرنجه هایی که فردوسی برای سرودن شاهنامه برده بود.. درپیوند به نوشتارپیشین دراین بخش هم ازدریچه دیگربه زندگی،سختی هاهمچنین دیدگاههای دیگرسرایندگان ونام آوران این بوم بر»که پس از پیر سخنور درآسمان تابناک ادبیات ایران زمین درخشیده اند،خواهیم پرداخت..

◻️ فردوسی،سراینده و حماسه‌سرای سده چهارم می باشد،وی در یکی از روستا‌های خراسان به نام باژ در ۳۲۹ق زاده شد و در ۴۱۱ق در هشتاد سالگی چشم ازجهان فرو بست،درباره آیین وکیش فردوسی، سخنان گوناگونی گفته ونوشته شده است.قزوینی نخستین کسی است که درنسک النقض(رد)،فردوسی را شیعه دوازده امامی یاد می کند.یکی از کارهای پرآوازه او شاهنامه است که در آن،پیشینه زندگی شاهان ایران به سرایش در آمده است.پیشینه نویسان گزارش کردند او تمام دارایی خود را در این راه بکار گرفت اما تلاش او،مورد پذیرش شاه محمود غزنوی نبود و برخی شوندآن را رویارویی آیینی میان فردوسی وشاه‌ محمود دانسته اند.سیدحسن امین،شیوه فردوسی در سرودن شاهنامه را برگرفته از شیوه نبیک آسمانی قرآن می‌داند.برای فردوسی بزرگداشت‌هایی گرفته شده که از آن‌ میان هزاره فردوسی در سال ۱۳۱۳خورشیدی بوده و همچنین کارهای هنری فراوانی ازهمانند نمایش سینمایی فردوسی درباره زندگی او ساخته شده است.
◻️شاهنامه
یکی ازبرجسته ترین کارهای فردوسی، شاهنامه است.برخی براین باورند شیوه و روش به سرایش در آوردن شاهنامه ازنسک آسمانی آیین اسلام برگرفته شده است،هر چند که نگرش این نبیک برپایه داستان های پندآموز،روش وآمیزه های دینی است.فردوسی در شاهنامه بارها سخن از فرهنگ آورده و درپی پیوند فرهنگ ایران پیش و پس از اسلام با یکدیگر بوده است.
برخی سرودن داستان‌های حماسه میهنی ایران را اندیشه فردوسی ندانسته‌اند و کسانی همچون مسعودی مروزی و دقیقی طوسی(توسی)راپیش از او دانسته‌اند. پیشینه گذشته می‌گوید،زمانیکه فردوسی چهل ساله بود،دقیقی،سرایشگر ایرانی،‌ سال‌ها پیش تر به سرایش در آوردن گذشته میهنی ایران را آغازکرده بود و پیش از پایان این کار،به دست پیشکارش کشته می‌شود.
فردوسی برآن شد کار وی به پایان رساند وپیشینه ی که به دست ابومنصور، فرمانروای توس آماده وهمراه باپیشینه شاهان گذشته و سرگذشت مردم ایران بزرگ بود را به سرایش در می‌آورد.واین گونه،پیشینه ابومنصور باآوازه به شاهنامه منصوری،بزرگترین بن مایه سرودن شاهنامه فردوسی شد.او در سال ۳۷۰ این کار راآغاز و در سال۴۰۰ به پایان رساند.
◻️ زندگینامه
ابوالقاسم حسن منصور باآوازه ی فردوسی،سراینده و حماسه‌سرای است.او در سده چهارم می‌زیسته‌است.زادروزش ۳۲۹یا۳۳۰پیش ازم دانسته‌اند.
فردوسی برایند پیوند دوم ابو منصور شرف‌شاه بوده‌است.پیشینه نگاران می گویند روزی شرف‌شاه خواب می‌بیند، پسری از خانه او به سوی آسمان رفت.در بازخوانی این خواب به او می‌گویند، پسری ازانت خواهد شد،که درپیشینه همه روزگاران ماندگار می‌شود…
فردوسی،کشاورز زاده‌ای بودکه درروستای باژ»از روستاهای طوس (توس) چشم به جهان گشود.او گذری به شهرهای بغداد و مازندران نیز داشته‌است.به گفته نظامی عروضی،فردوسی زندگی شاهانه ی داشته،که باگذشت زمان،سرمایه خویش در راه گردآوری شاهنامه بکارگرفت و اینچنین پایان زندگیش رابا تنگدستی به سر برد.وسرانجام در هشتاد سالگی در سال ۴۱۱ق درزادگاهش درگذشت.
بیست و پنجم اردیبهشت‌ماه هرسال در گاهشمار میهنی ایرانیان «روز بزرگداشت فردوسی» نام‌گذاری شده‌است.

◻️ کیش وآیین فردوسی
▪️سید حسن امین براین باور است که در روزگار فردوسی،شیعه در بخش‌هایی از خراسان به ویژه طوس(توس)،بیهق، باژ وطابران(تابران) گسترش داشته و به این روی در زمینه‌ها،وابستگی فردوسی به،دوستداران شیعه آن روز را رد نکرده است وحتی نویسنده،باپیوندهایی مانند رافضی به فردوسی اشاره کرده است. امین،برای شیعه‌بودن فردوسی به گواهی هایی مانند بخش و درگاههای شیعی جایگاه زندگی او،گرایش مردم آن بخش از به پاخواستن های شیعی و مواردی از این دست یادآوری کرده است.
برپایه گفته ها وبن مایه های پیشینه نگاری،خاک سپاری فردوسی در مزارگاه مسلمانان،باسد کردن راه ازسوی ابوالقاسم گرگانی روبرو شدکه گفته بود فردوسی در چکامه هایش دشمنان و زرتشتیان را ستایش کرده است.
▫️ قزوینی نخستین کسی بود که به شیعه دوازده امامی بودن فردوسی در نسک النقض(شکستن) آورده است.پس از این دادگر شوشتری نیز وی را شیعه خوانده است.امابرخی مانند ابراهیم پورداودوشاگردش محمد معین (پشتیبان)،وی را زرتشتی می‌دانستند و بهار نیز او را زنده کننده زرتشت دانسته است.
▪️مهدوی دامغانی گفته اند،ازشمار چکامه های یک سراینده نمی‌توان به کیش او رسید، مگر اینکه دلبستگی در چکامه های آن سراینده آمده باشد.نویسنده در پی آن به شیعی‌بودن فردوسی و می‌گوید در کیش آن گمانی نیست..

◻️ برگزاری همایش هزاره فردوسی
برخی پژوهشگران،زادروز فردوسی را در سال ۳۲۹ش دانسته و کنگره‌ای با نام هزاره فردوسی رادرسال۱۳۱۳خورشیدی برگزار کردند.دراین کنگره که دردارالفنون (آموزشگاه نوآوری) تهران برگزارشد، گروهی ازایران‌شناسان و پژوهشگران کشور‌های سراسرجهان گردهم آمدند. ازآرامگاه بازسازی‌شده فردوسی،پس ازبرگزاری این آیین،باپیش آهنگی رضاشاه وشماری ازفرهیختگان در خراسان رونمایی شد.آرامگاه فردوسی در توس، باهنرمندی حسین لرزاده ساخته شد و چکامه های نوشته شده مزارگاه باخط عماد الکتاب(باچیره دستی عمادنسک نویس)نوشته شده است.

منبع
پارسی نویسی
ارسال دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

کلید مقابل را فعال کنید